در بارگاه خیال و کارگاه زبان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیئت علمی

چکیده

زبان و کلام، گوهر اساسی خلقت و خلاقیت به شمارمی‌آید. زبان در این عرصه نه به عنوان نهاد اجتماعی مورد نظر زبان‌شناسان، بلکه به عنوان نهادی که شالودۀ جهان بر آن بنا شده، ساحتی فراتر از واژگان و قواعد صرف و نحو را در بر می‌گیرد. در این شیوۀ اندیشیدن، زبان در حکم بستری برای خلقت و خلاقیت به شمار آمده و هستی همچون «کنش کلامی» حضرت حق‌تعالی قابلیت ظهور و بروز یافته است. در این تعریف از زبان، گوهر زبان با وجود نسبت می‌یابد و از راه زبان، انکشاف و گشودگی وجود پدید می‌آید. تخیل که گوهر خلاقیت به شمار می‌آید، تا زمانی که جنبۀ مادی نگیرد، رؤیاگونه است که به اسم «الباطن» تعلق دارد و با تعین خارجی آن به تصاویر هنری تبدیل می‌شود. درحقیقت، تخیل از گونۀ هستی است که با میانجی‌گری زبان در بارگاه خیال شیئیت می‌یابد. تخیل دارای مرتبه و سلوک خاص خود است و مراتب این سلوک خیالی، تضمین‌کنندۀ پیدایش انواع هنرهاست. نوشتار پیش‌رو، رهیافتی معرفت‌شناختی به موضوع کلام الهی، آفرینش در بستر زبان، عنصر تخیل و انواع آن و جایگاه آن در خلقت هستی و ارتباط آن با خلاقیت‌های ادبی- هنری دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

At the Attendance of Imagination and Workstation of Language

نویسنده [English]

  • Mohammad Farahmand
چکیده [English]

  Language and speech are the main parameters of creation and innovation. Language here is not the social structure considered by linguistics; rather it is what the world is based on, and is beyond syntax and inflection [words and grammar]. Thus considering language as the background of creation and innovation, the universe - as the "verbal act" of God - became worth appearance and coming into existence. According to this definition of language, there is a relation between the essence of language and existence; and [in fact] existence becomes discovered and extended because of language.  Imagination, which is the essence of innovation, has a state similar to dream – while it is not materialized – and depends on the Name "Al-Baten" of God [The Hidden]; and when it comes into external existence it becomes an art work. In fact, imagination is a kind of existence which becomes an object in thought with the mediation of language. Imagination has its special degrees and behavior; the different degrees of this imaginary behavior, guarantee the formation of different kinds of art.  This article has an epistemological approach to the subject of the Divine speech, creation in the ground of language, imagination and its different kinds and its position in the creation of universe and its relation with artistic-literary innovations. ا

کلیدواژه‌ها [English]

  • art
  • God
  • The Divine speech
  • human
  • Imagination