* قرآن
* نهجالبلاغه
در ادامه، فهرست منابع با ویرایش علمی و استاندارد، همراه با اعداد فارسی ارائه شده است:
۱. ابنسیده، علیبناسماعیل. (۱۴۲۱ق). المحکم و المحیط الأعظم. بیروت: دارالکتب العلمیة.
۲. ابنعطیه، عبدالحق. (۱۴۲۲ق). المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز. تحقیق عبدالسلام محمد. بیروت: دارالکتب العلمیة، منشورات محمدعلی بیضون.
۳. ابنفارس، احمد. (۱۴۰۴ق). معجم مقاییس اللغة. قم: مکتب الإعلام الاسلامی.
۴. ازهری، محمدبناحمد. (۱۴۲۱ق). تهذیب اللغة. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
۵. بیانات رهبری. برگرفته از: KHAMENEI.IR
۶. جوهری، اسماعیلبنحماد. (۱۳۷۶ق). الصحاح: تاج اللغة و صحاح العربیة. بیروت: دارالعلم للملایین.
۷. حسینیخامنهای، سیدعلی. (۱۳۹۲). طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن. قم: صهباء.
۸. حسینیخامنهای، سیدعلی. (۱۴۰۱الف). تفسیر سوره حمد. تهران: انتشارات انقلاب اسلامی.
۹. حسینیخامنهای، سیدعلی. (۱۴۰۱ب). تفسیر سوره بقره. تهران: انتشارات انقلاب اسلامی.
۱۰. حسینیخامنهای، سیدعلی. (۱۴۰۳). تفسیر سوره منافقون. تهران: انتشارات انقلاب اسلامی.
۱۱. دهخدا، علیاکبر. (۱۳۷۳). لغتنامه دهخدا. تهران: روزنه.
۱۲. راغب اصفهانی، حسین. (۱۳۶۹). ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن. تهران: مرتضوی.
۱۳. زبیدی، محمدبنمحمد. (۱۴۱۴ق). تاج العروس من جواهر القاموس. بیروت: دارالفکر.
۱۴. زمخشری، محمودبنعمر. (۱۴۰۷ق). الکشاف. بیروت: دارالکتاب العربی.
۱۵. سیدقطب. (۱۴۲۵ق). فی ظلال القرآن. بیروت: دارالشروق.
۱۶. طباطبایی، سیدمحمدحسین. (۱۳۹۰ق). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
۱۷. طبرسی، فضلبنحسن. (۱۳۷۲). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ناصر خسرو.
۱۸. طریحی، فخرالدین. (۱۳۷۵). مجمع البحرین. تهران: مرتضوی.
۱۹. طیب، عبدالحسین. (۱۳۶۹). اطیب البیان فی تفسیر القرآن. تهران: اسلام.
۲۰. عربصالحی، محمد؛ پیشوایی، فریده. (۱۴۰۲الف). «مؤلفههای توحید اجتماعی در قرآن با تأکید بر اندیشههای آیتالله خامنهای». مطالعات تفسیری مفتاح، شماره ۱۰.
۲۱. عربصالحی، محمد؛ پیشوایی، فریده. (۱۴۰۲ب). «تحلیل مؤلفههای توحید اجتماعی از دیدگاه مفسران فریقین و روایات و نسبتسنجی آن با واژه عبادت». پژوهشنامه معارف قرآنی، شماره ۵۴، صص ۱–۳۷.
۲۲. عمید، حسن. (۱۳۸۹). فرهنگ عمید. تهران: راه رشد.
۲۳. فراهیدی، خلیلبناحمد. (۱۴۰۹ق). کتابالعین. قم: هجرت.
۲۴. مطهری، مرتضی. (۱۳۸۹). مجموعه آثار (شرح منظومه، سیر فلسفه در اسلام، کلیات علوم اسلامی: منطق و فلسفه). تهران: صدرا.
۲۵. معین، محمد. (۱۳۸۱). فرهنگ معین. تهران: کتاب راه نو.
۲۶. مغنیه، محمدجواد. (۱۴۲۴ق). التفسیر الکاشف. قم: دارالکتاب الإسلامی.
۲۷. مکارمشیرازی، ناصر. (۱۳۷۱). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب الإسلامیة.
۲۸. مهنا، عبداللهعلی. (۱۴۱۳ق). لسان اللسان: تهذیب لسانالعرب. بیروت: دارالکتب العلمیه.
۲۹. همتی، همایون. (۱۴۱۳ق). «تاریخچه و تبیین ساختار الهیات سیاسی و رهاییبخش». معرفت ادیان، شماره ۲۰، صص ۱۲۳–۱۳۸.