آیت الله علی اکبر رشاد، در سال ۱۳۳۵ (مصادف با ماه رمضان ۱۳۷۷ هجری قمری) در تهران متولد شد. وی تحصیلات حوزوی فقه و فلسفه اسلامی را زیر نظر استادان برجسته حوزههای علمیه تهران و قم گذرانده و به تحقیق و تدریس در زمینه فلسفه، منطق فهم دین و فقه و اصول اشتغال داشته است.
وی در سال ۱۳۴۰ برای فراگیری قرآن به مکتب خانه رفت و ۱ سال بعد در مدرسه ای غیر دولتی آموزش کلاس اول را آغاز کرد. در سال ۱۳۴۷ و به تشویق پدر به فراگیری تحصیلات حوزوی پرداخت. وی دوره مقدمات تحصیلات حوزوی را طی سالهای ۱۳۴۶ تا ۱۳۴۹، نزد حجت الاسلام کمالی، “محمدزادهٔ مزینانی”، “علی افخمی (افخمرضایی)”، “آیت الله مجتهد زنجانی نجفی”، “آیت الله عبد الصمد خویی” و در تهران فرا گرفت و سپس برای ادامهٔ تحصیل در تابستان سال ۱۳۴۹، به قم مهاجرت کرد و در مدرسهٔ علمیهٔ “آیت الله العظمی گلپایگانی” که نخستین مرکز آموزشی تحت برنامه و جدید حوزهٔ قم محسوب می شد پذیرفته و به تحصیل مشغول شد. وی برخی از دروس “سطح دو” حوزه نظیر “معالم الدین” و “ملاذ المجتهدین” را نزد “آیت الله باکویی”، “مختصر المعانی” را نزد “آیت الله حاج حسن آقا تهرانی”، “المنطق” و “اصول الفقه” را نزد “آیت الله مختار امینیان گیلانی”، جلد اول و دوم “شرح لمعه” را نزد حضرات آیات “طالقانی”، “اشتهاردی”، “محمودی اشتهاردی”، “صلواتی اراکی” و همچنین دروس “تفسیر و عقائد” را در محضر “آیت الله شب زنده دار شیرازی” و “ادیان و فرق” (بهائیت، مسیحیت و یهودیت) را نزد “حجت الاسلام عبد القائم شوشتری” فرا گرفت. حجت الاسلام رشاد، سطوح عالی حوزه را نزد حضرات آیات “حاج شیخ علی پناه اشتهاردی”، “محسن حرم پناهی قمی”، “مرتضی مقتدایی اصفهانی”، “مصطفی اعتمادی خواجوی تبریزی”، “سید ابوالفضل موسوی تبریزی (ریحانی)”، “مرتضی بنی فضل”، “رسول موسوی تهرانی”، “ستودهٔ اراکی”، “قافی یزدی”، “سید علی محقق داماد” و “جعفر سبحانی تبریزی” طی کرد. پس از اتمام سطوح سه گانهٔ حوزه و از سال ۱۳۵۵ و به مدت بیش از ۲۰ سال در درس “خارج فقه و اصول” حضرات آیات “وحید خراسانی”، “علی مشکینی”، “حسینعلی منتظری” در قم؛ و کلاس درس مقام معظم رهبری و “آیت الله مجتبی تهرانی” در تهران شرکت کرد و همزمان با فراگیری فقه و اصول، سطوح مختلف فلسفه را نیز نزد اساتیدی چون “آیت الله احمد بهشتی”، “شهید مرتضی مطهری” و “آیت الله محمد محمدی گیلانی” فرا گرفت.
